Incest Abuse: Effects And Prevention On Children

Incest Abuse: Effects And Prevention On Children Incest abuse is an issue that is prevalent among family members including children. There are various short-term and long-term effects that children encounter throughout and after their abusive experience. These effects are extremely traumatic and cause stressors for children and within families. Incest can occur between any two family members regardless of age and gender. There has been a lot of research that has been conducted regarding incest, but it is often difficult to draw conclusions from research. This is because of vague definitions and unclear restrictions and guidelines. With everything considered, prevention is the most important step that society can take to try to reduce the number of incest cases. Incest is a horrifying and tragic issue between family members typically involving one person of higher power and one of lesser power. In addition, it is extremely traumatic for children that do not know any different or that are still too young and naÃÆ' ¯ve to understand what is going on. This topic is extremely important in the fact that more research needs to be gathered to understand why this is occurring within the family. This issue is more prevalent that many people realize. Therefore this paper is going to discuss issues relating to incest and sexual child abuse within families. It will include research and studies that relate to family incest and abuse. The paper will cover an analysis of research that has been conducted on the relating topic of incest including short term and long-term effects of incest. There are many different forms of incest, but extensive research findings have only been implemented on a few of the forms. There are also factors such as certain age ranges and gender that are more likely to encounter incest abuse. As more research is being conducted regarding incest and abuse, there also needs to be more prevention implementation. Research is important because it allows researchers to find the reasons and causes of why this is happening. However, this issue of incest will not go away without some sort of prevention tactic. Prevention is an extremely important method to help reduce the prevalence of incest and abuse within families. Incest can be a stressor and traumatic event that often causes short term and long-term effects on victimized children. There are issues such as chemical dependence, mental illness, and numerous psychosocial stressors that these victims can encounter (Courtois, 1997). In addition, the family can face disturbances within relationships and dynamics (Courtois, 1997). These issues include parental discord and immaturity, parent-child role reversals and triangulation, boundary violations, double-bind communications, and entrenched patterns of denial, secrecy and rigidity (Courtois, 1997). These are just a few of the effects that incest can produce among families. Short-term effects of incest consists of, those effects that the victim experiences or displays during and/or immediately after the incest and/or its disclosure (the most consistent include emotional) (Vander Mey Neff, 1986, p. 67). The victim can display a variety of emotions and feelings that are typically associated with short-term effects. These can include shame, guilt, fear, anger, in addition to feelings of being trapped, used, confused, betrayed, and humiliated (Vander Mey Neff, 1986, p. 67). Not every victim will experience these short-term effects, but most often victims will experience one these emotional effects from incest abuse. On the contrary, Long-term consequences for the victim are those behaviors, attitudes, or opinions that the victim has or displays years after the incident(s) of incest: effects that are due directly or indirectly to the incest (Vander Mey Neff, 1986, p. 67). These effects go beyond emotional issues; they extend to larger deviant, antisocial, and/or illegal behavioral effects of the victims (Vander Mey Neff, 1986, p. 67). Often times these behaviors include one or more of the following: promiscuity, inability to assume a wife/mother role, alcoholism, drug abuse, prostitution sexual dysfunctioning, delinquency, depression and suicide (Vander Mey Neff, 1986, p. 67). There seem to be many negative effects on children involved in incest abuse. There is also much controversy among research regarding the effects on the victims. There appears to be no definite absolute answers that tell us exactly what will happen to a child who is the victim of incest abuse. However, there is enough consistent data to conclude that incest is a major risk factor for a variety of serious aftereffects (Courtois, 1997). The studies done in regards of victim effects seem to display a fairly strong variety of possible outcomes. As there is no definite solution to effects of children who experience incest abuse, there is a range of common potential results. There seemed to be little or no research regarding the lasting effects of the long-term consequences among victims. However, there was an overall consensus between research studies that each child is an individual and no two cases/situations are the same, and no two victims will walk away the same. Within a family, each individual takes on different roles. There are common roles that characterize a perpetrator of incest. The most common is the authoritarian father who has absolute authority over the entire family (struggle of a power imbalance) (Blume, 1990, p. 34). In this situation the rest of his family fears the father (Blume, 1990, p. 34). He displays control and power and his wife and kids are on a constant guard trying to never upset him (Blume, 1990, p. 34). The father takes advantage of the power he has by sexually abusing his child(ren) and possibly his wife as well. There is also another type of father that is referred to as the timid father (Blume, 1990, p. 34). This dad is not able to stand up to another adult and express his feelings and is often considerd a push-over (Blume, 1990, p. 35). Since he seems to have no control within the family, he seeks his control elsewhere by sexually abusing a son or daughter of his. There are many people who say that victims of child abuse will grow up to become abusers. However, Blume (1990) states that, One is responsible for ones adult acts; ones past does not cause one to do violence to another (p. 37). In addition, if it were true that these victims of abuse turn into abusers, then shouldnt there be more women as perpetrators since women are more likely be seen as the victims? However, this is not the case because most incest survivors are female, and David Finkelhor says, there is a male monopoly on child molesting (Blume, 1990, p. 37). It is important to remember that young girls are not the only victims of incest and that fathers are not the only perpetrators either. Perpetrators can include mothers, brothers, sisters, and extended family (Sloan Porter 1984). Similarly, victims can consist of sons, daughters, cousins, etc (Sloan Porter, 1984). There may be more prevalence in certain situations, but incest is incest no matter who the victim is or who the perpetrator is. Researches have said that it is very difficult to accumulate research on the issue of incest. There are a variety of reasons for this with the foremost reason being defining incest (Blume, 1990, p. 26). There is no one definition of incest; there are various views on what constitutes as incest. Some are more restrictive than others. For example, some include touch as incest abuse, and others include step-parents/siblings as perpetrators of incest abuse. (Blume, 1990, p. 27). In addition, some say that any age under eighteen years old constitutes as incest abuse; however, there are other researchers other things (Blume, 1990, p. 27). Prevention is the key to diminishing this issue. Just as it is important to have treatment centers and therapy for those who have experienced incest abuse, it is also important to implement preventative measures. Sloan and Porter discuss a prevention plan that was created and implemented by community health nurses into a public school. First, there was an emphasis on the importance that children are aware that teachers and school administrators are available to discuss nonacademic problems (Sloan Porter, 1984). Second, the focus was to present as much information as possible to the children without frightening those who had not had these kinds of experiences (Sloan Porter, 1984). Third, the community health nurses wanted to provide children with a problem solving technique that could be used in a number of situations (Sloan Porter, 1984). There was success in this program in the fact that they were able to present intense information to young kids without frightening or creating anxiety for them (Sloan Porter, 1984). There were also only positive comments received from teachers and school officials (Sloan Porter, 1984). However, the positive feedback that was received was only obtained through school administration and community health nurses who worked together to achieve their goal (Sloan Porter, 1984). As this study seems very encouraging, there needs to be more aspects that are examined in order to determine the actual effects of the program. It is great that this particular program focused on children because it allows them to understand what incest and abuse is about, but there also needs to be a program that helps the adults as well. The studies and information presented has, for the most part, seemed to follow in the same direction and correlate with each other. There is the basic overall conclusion of the idea that incest abuse is more prevalent than many people think and that prevention is the key to reducing the issue. All of the studies seemed to express how difficult incest research is due to various factors. These factors covered a wide range, while some research focused on victims lack of report and others emphasized the definition of incest. The overall research seems to highlight the extremely sad situations and traumatic experiences that victimized children encounter. There are many short-term and long-term effects that children can experience due to incest abuse. The implications that are drawn from these issues is that there needs to be not only therapy for victims, but also prevention programs implemented to help decrease the issue of incest. Profielwerkstuk terrorisme: Westerse wereld Islamitische wereld Profielwerkstuk terrorisme: Westerse wereld Islamitische wereld Inleiding: Het eind van vorig schooljaar stond in het teken van het zoeken van een onderwerp voor het profielwerkstuk. Al snel kwam ik tot de conclusie dat terrorisme mijn onderwerp zou worden. De belangstelling voor het fenomeen terrorisme leeft over de hele wereld. Een recenter onderwerp bestaat bijna niet. Na de terroristische aanslagen op Amerika, Spanje, Engeland en zelfs ons eigen land is deze belangstelling alleen maar toegenomen. Dit vond ik interessant en besloot ik mijn profielwerkstuk over terrorisme te houden. Maar hoe ga ik mijn onderzoek uitvoeren? Terrorisme is een heel breed onderwerp. Dus moest ik bepalen waartoe ik mijn onderwerp ging beperken. Terrorisme is iets van alle tijden. In eerste instantie is het gericht tegen het gevestigde bemind daaronder verstaan we de koning of president. Later ook tegen de overheid (revolutie, burgeroorlog, guerrilla). Maar wat nieuw is in de 2e helft van de 20e eeuw is dat terroristische groepen zich heel modern gaan organiseren dan hebben we het over de modernste wapens en de nieuwste en beste communicatie apparatuur. Door het nieuws te kijken, de krant te lezen en informatie van internet te halen heb ik mijzelf georià «nteerd. Vervolgens besloten om de ontwikkeling in het terrorisme tegen de Westerse wereld centraal te stellen. Onder de Westerse wereld verstaan wij de VS, West-Europa en Australià «. Ook beschouwen we Israà «l deels tot de Westerse wereld, dit land wordt namelijk gesteund door de Westerse wereld. Ik ben tot de volgende hoofdvraag en deelvragen gekomen: Hoofdvraag: Wat is de belangrijkste ontwikkeling in het terrorisme tegen de Westerse wereld? Deelvragen: Wat zijn de belangrijkste Islamitische terroristische gebeurtenissen geweest vanaf Mà ¼nchen 72? Wat is de kern van het conflict tussen de Westerse wereld en de Islamitische wereld? Wat is er gedaan aan de bestrijding van terrorisme sinds 11-09-01? In welke richting moeten we de oplossing voor terrorisme bestrijding zoeken? De hoofdvraag wilde ik helder houden, maar tegelijkertijd wilde ik ook de mogelijk hebben om hem uitgebreid te behandelen. Bij de deelvragen wilde ik meer over de geschiedenis van terrorisme te weten komen, maar dan heb ik het beperkt tot de afgelopen 38 jaar. Verder was ik ook erg genteresseerd in wat nou eigenlijk de kern van het conflict is tussen de Verenigde Staten en de westerse wereld. En ook de bestrijding van terrorisme wilde ik aan bod laten komen in dit profielwerkstuk. Vandaar deelvraag twee en drie. Tenslotte leek het mij ook een goed idee om een probleemstellende vierde deelvraag te maken zodat ik daarin ook nog een stukje eigen mening kon geven. Daardoor werd het ook mogelijk om mijn eigen visie naar voren te laten komen. Veel leesplezier! Voorkennis Voordat je begint met het lezen van mijn profielwerkstuk is het misschien handig om eerst even uit te leggen wat terrorisme nou eigenlijk is. Terrorisme is het uit ideologische motieven dreigen met, voorbereiden of plegen van op mensen gericht ernstig geweld, dan wel daden gericht op het aanrichten van maatschappij-ontwrichtende zaakschade, met als doel maatschappelijke veranderingen te bewerkstelligen, de bevolking ernstige vrees aan te jagen of politieke besluitvorming te benvloeden. Nederland hanteert bij de bestrijding van terrorisme een zogenoemde brede benadering. Niet alleen de geweldsdaden zelf aanpakken, maar ook het traject dat vooraf gaat aan deze daden. Deze definitie is wettelijk vastgesteld. Het komt erop neer dat onschuldige burgers het slachtoffer zijn van terreuracties. *http://www.nctb.nl/onderwerpen/wat_is_terrorisme/ Het is moeilijk om het begrip terrorisme goed te duiden want wat voor slachtoffer(s) een ongerechtvaardigde aanslag is wordt door de dader vaak gezien als een gerechtvaardigde actie. Terreuracties vinden meestal plaats in situaties die door de plegers van daad van legitiem verzet of van principià «le uiting wordt gezien. Wat voor de à ©Ãƒ ©n een terrorist is, is voor de ander een vrijheidsstrijder. Bij terroristische acties worden onschuldige burgers betrokken. Het kan gaan om à ©Ãƒ ©n of een paar onschuldige burgers, maar soms ook om tientallen,honderden, of misschien wel duizenden onschuldige burgers. In de 2e wereld oorlog werden tegen de Duitse bezetters wel aanslagen beraamd; dat waren geen terroristische acties maar verzetsdaden tegen de bezetter. Individualisme en collectivisme zijn 2 belangrijke begrippen voor het verschil tussen de westerse wereld en de Islamitische wereld het zijn 2 uitersten. Vrijheidsstrijders in het Westen treden vaak in organisaties op, zoals de IRA in Noord Ierland en de ETA in Spanje. Radicale moslimfundamentalisten plegen soms in hun eentje een terroristische aanslag; soms met inzet van hun eigen leven. Die laatste vorm van terrorisme is nogal nieuw in de geschiedenis. Hoofdstuk 1 Wat zijn de belangrijkste Islamitische terroristische gebeurtenissen geweest vanaf Mà ¼nchen 72? De hele wereld zat aan de buis gekluisterd. 11 september 2001. Een datum die bij iedereen in zijn geheugen staat gegrift als een dag vol haat en verdriet. De wereld heeft natuurlijk al langer te maken met terrorisme maar 11 september 2001 kan wel als terroristisch hoogtepunt, of liever gezegd dieptepunt, worden gezien. Deze dag was voor George W. Bush (toenmalige president van de Verenigde Staten) ook de aanleiding om terrorisme de oorlog te verklaren. Om even terug in de tijd te gaan. Bijna 38 jaar geleden, 5 september 1972. Ook deze dag zit een groot deel van de wereld vol ongeloof naar de tv te kijken. Een gijzelingsdrama tijdens de Olympische spelen in Mà ¼nchen. Ook deze dag is niet het officià «le begin van het terrorisme, dit is eigenlijk al vele jaren bezig, maar 5 september 1972 wordt door veel mensen wel als een soort startsein gezien. Nu is het menens, het was duidelijk dat na vandaag er nog veel aanslagen over en weer zouden volgen en dat wereld vanaf nu onafscheidelijk verbonden zal zijn met terrorisme. Omdat zon groot wereldwijd evenement als de Olympische spelen werd uitgekozen werd het duidelijk dat de gevoerde strijd tussen Israà «lià «rs en Palestijnen nu wel eens een wereldwijde strijd zou kunnen gaan worden. De strijd tussen Israà «lià «rs en Palestijnen is al lang bezig. Al aan het einde van de 19e eeuw zijn er veel joden die streven naar een onafhankelijke staat in Palestina als uitweg voor de onderdrukkingen in Europa. In de jaren zullen er nog veel Joden volgen, vanaf 1930 vluchtten er bijvoorbeeld veel joden naar Palestina vanwege het antisemitisme in Duitsland. Tussen 1936 en 1939 vindt de Grote Opstand plaats. Dit is een opstand van Arabieren die protesteren tegen de Joodse immigratie. De Britten die op dat moment de macht hebben in Palestina treffen strenge maatregelen wat betreft de immigratie, maar dit leidt alleen maar tot meer conflicten met de joods-palestijnse bevolking. Na de Tweede Wereldoorlog, in 1947, stemt de Algemene vergadering van de Verenigde Naties in met een plan van de Britten om Palestina in twee delen te verdelen. De joden accepteren dit besluit, maar de Arabieren absoluut niet. Er volgt onmiddellijk een burgeroorlog tussen de Joden en Palestijnen. De joden slagen er in om met geweld een groot deel van de Arabische bevolking te verdrijven en op 14 mei 1948 roept David Ben-Gurion de staat Israà «l uit. Een dag later vallen ruim 30.000 Arabieren uit verschillende Arabische landen de nieuwe staat in en de Israà «lische Onafhankelijkheidsoorlog (ook wel de Arabisch-Israà «lische Oorlog van 1948 genoemd) volgt. Vanaf dan zullen de conflicten tussen de Israà «lià «rs e n Palestijnen doorzetten tot op de dag van vandaag. In dit hoofdstuk zullen verder de belangrijkste Islamitische terroristische gebeurtenissen vanaf Mà ¼nchen 1972 worden besproken. Dit was een dag waarop bij de strijd tussen de Israà «liers en Palestijnen de wereld werd betrokken. Wat eerst een conflict was tussen twee volken werd nu een conflict op wereldwijd niveau. Vooral door de steun die de Verenigde Staten geeft aan Israà «l breidt het conflict zich uit. Terrorisme is natuurlijk niet iets van de laatste jaren maar het is onmogelijk alle gebeurtenissen van de afgelopen eeuwen te betrekken in dit hoofdstuk. Daarom heb ik gekozen voor een periode van ongeveer 35 jaar. Op deze manier kunnen kan ik een beter gedetailleerd beeld geven en ook duidelijk de verschillen en overeenkomsten tussen de aanslagen uitlichten. Reacties van verschillende partijen zullen ook worden toegelicht. Mà ¼nchen 1972: Het was de bedoeling om van de Olympische Zomerspelen 1972 vooral vrolijke spelen te maken. Op deze manier probeerde Duitsland de dubieuze spelen van 1936 in Duitland waarin Adolf Hitler zijn fascistische ideologie probeerde uit te dragen, te vergeten. Maar vrolijk werden de spelen zeker niet. Op 5 september vallen Palestijnse terroristen van de organisatie Zwarte September het onderkomen van een aantal Israà «lische atleten binnen. Twee leden van het Israà «lisch Olympische team worden hierbij direct vermoord en 9 andere werden gegijzeld. Na lang onderhandelen wordt duidelijk wat de eis van de Palestijnse terroristen is. Het vrijlaten van 234 Arabische gevangenen. Daarbij willen ze een vrije aftocht en een vliegtuig tot hun beschikking. Golda Meir, de premier van Israà «l laat via de Bondskanselier van Duitsland, Willy Brandt, weten dat zij onder geen enkele voorwaarde onderhandelt met terroristen. Het hoofd van de politie van Mà ¼nchen, Manfred Schreiber, beslu it vervolgens dat er dan een reddingsoperatie, zonodig met geweld, moet volgen. Er volgt op zijn bevel een reddingsoperatie op het vliegveld, maar die mislukt. Er waren pantserwagens onderweg om de gijzelaars van het vliegveld af te voeren, maar omdat een groot deel van de mensen die de gebeurtenissen op tv heeft gevolgd massaal naar het vliegveld gaan, is het onmogelijk voor de pantserwagens om het vliegveld te bereiken. Verder waren er op het dak scherpschutters gestationeerd maar toen zij het vuur openden, ging er van alles mis. De meeste terroristen konden op tijd dekking zoeken en als reactie op de scherpschutters gooit à ©Ãƒ ©n van de terroristen een handgranaat in de eerste helikopter met gegijzelden en een andere terrorist begint te schieten op de tweede helikopter waardoor vervolgens alle 9 gegijzelden overlijden. Als reactie op 5 september 1972, volgen er in de tijd erna heel wat terroristische aanslagen over en weer. Eind Oktober 1972 bijvoorbeeld al, als de leden van de Zwarte September beweging een vliegtuig kapen van de Duitse luchtvaartmaatschappij Lufthansa met als eis om 3 terroristen vrij te laten. Onder zwaar protest van Israà «l gaat Duitsland hierop in. Als reactie op deze kaping bombardeert Israà «l vervolgens vier Palestijnse trainingskampen bij Damascus. In principe is dit een strijd tussen Israà «lià «rs en Palestijnen. Bomaanslagen op scholen in Israà «l of gegijzelden Palestijnen zijn het gesprek van de dag. Er is sprake van een soort patroon want beide partijen reageren op elkaars aanslagen door er vervolgens zelf een te plegen. Ook Frankrijk wordt deels in de strijd betrokken want er volgen in de jaren na 1972 verschillende bomaanslagen in Frankrijk, gepleegd door Islamitische groeperingen. Opvallend is hoe weinig de Verenigde Staten worden betrokken bij deze strijd. Op 8 september 1974 vind er wel een bomaanslag plaats op een vliegtuig van TWA (Trans World Airlines, een Amerikaanse luchtvaartmaatschappij) met als eindbestemming JFK International Airport. Op deze bomaanslag volgt echter geen directe reactie of volgende aanslag. Deze bomaanslag is mogelijk een reactie van de Palestijnen op de steun van de Amerikanen aan Israà «l. Een persoon die bij vrijwel de meeste van Palestijns afkomstige aanslagen is betrokken, is de Palestijnse terrorist Aboe Nidal (1937 2002). Hij was toentertijd à ©Ãƒ ©n van de meest gezochte en gevreesde Palestijnse terroristen ter wereld en wordt verantwoordelijk gehouden voor 90 aanslagen in 20 verschillende landen. Aanslag op Amerikaanse marinebasis: Op 23 oktober 1983 wordt er een bomaanslag gepleegd op het hoofdkwartier van de Amerikaanse mariniers bij het vliegveld van Beiroet. De aanslag wordt even later opgeà «ist door Sjiitische extremisten. Er komen in totaal 241 Amerikanen om het leven. De explosieve lagen vermoedelijk in een vrachtwagen, die door Sjiitische extremisten bestuurd werd. Er raakten bovenop de 241 doden ook nog 80 mensen gewond en er was ook grote materià «le schade. De mariniers waren in Beiroet omdat ze daar heen waren gestuurd door president Reagan om te helpen bij het beà «indigen van de burgeroorlog. Later op die dag volgde er ook een bomaanslag op het hoofdkwartier van Franse parachutisten. Er komen bij deze aanslag 58 Franse soldaten om het leven. Deze aanslag wordt opgeà «ist door dezelfde Sjiitische extremistische groep. Boeing wordt gekaapt: Op 14 juni 1985 wordt er een Boeing 727 van TWA met 153 inzittenden door Sjiitische extremisten gekaapt. Het vliegtuig wordt gedwongen om naar Beiroet te vliegen waar zij 39 Amerikanen gegijzeld houden. Het doel van de kaping en gijzeling is de invrijheidstelling van 700 Arabieren door Israà «l. De gijzeling duurt tot 1 juli en in die tijd blijven alle gijzelaars in leven, behalve à ©Ãƒ ©n, de Amerikaanse marinier Robert Stretham, hij wordt terplekke geà «xecuteerd. Israà «l geeft toe aan de eisen waardoor vervolgens het vliegtuig wordt teruggevlogen naar het vliegveld van Frankfurt en de gijzelaars vrij worden gelaten. De Lockerbie ramp: Op 21 december 1988 vind er een terroristische aanslag plaats in een Boeing 747 van de Amerikaanse luchtvaartmaatschappij Pan Am. Het vliegtuig was vanuit Frankfurt op weg naar New York en had net een tussenlanding gemaakt in Londen. Rond 7 uur s avonds verdwijnt het vliegtuig van de radar. Het bevind zich dan nog op 10 kilometer hoogte boven het Schotse Lockerbie. Even later vind er een explosie plaats in het bagageruim waardoor het vliegtuig volledig uiteen wordt gescheurd. Een deel van het vliegtuig komt neer in een woonwijk waardoor behalve alle 259 inzittenden ook 11 mensen op de grond om het leven komen. Uit het Schotse onderzoek wat volgt komt als eerste naar voren dat deze aanslag een reactie was op 3 juli 1988 waarbij de VS een Iraans burgervliegtuig zouden hebben beschoten met als gevolg dat alle 290 inzittenden daaruit omkwamen. Dit spoor loopt uiteindelijk echter dood en na verder onderzoek wordt er gewezen op twee Libische geheim agenten, Abdel Basset Ali Mohammed el-Megrahi en Al-Amin Khalifa Fhima. Zij zouden er voor hebben gezorgd dat de koffer waarin de bom zat aan boord was gekomen en dus de explosie hebben veroorzaakt. Zij zouden dit hebben gedaan omdat zij bepaalde Libische gevangenen vrij zouden willen krijgen. Rijtje huizen in LockerbieDe Verenigde Staten houden ook Libià « verantwoordelijk, maar volgens hen was deze aanslag een vergeldingsactie omdat de dochter van de Libische leider Muammar Ghadaffi bij een Amerikaans vergeldingsbombardement op Tripoli (hoofdstad van Libià «) om het leven was gekomen. Het Amerikaans vergeldingsbombardement had plaatsgevonden omdat zij Libià « verantwoordelijk hielden voor een aanslag op een disco in West-Berlijn in 1986. De aanslag boven Lockerbie was volgens hen dus uit wraak van Muammar Ghadaffi gepleegd. In augustus 2003 erkende de Libische regering de verantwoordelijkheid voor de aanslag boven Lockerbie en gaf daarbij toe bereid te zijn om een schadevergoeding te betalen aan de nabestaanden. 11 september 2001: De dag begon voor al die duizenden werkende mensen als elke andere dag. Niemand had aan zien komen dat vandaag de wereld wel eens zou kunnen veranderen. Toch gebeurde het en zorgde wereldwijd dan ook voor ontzettend veel ophef en ongeloof. Om kwart voor negen s ochtends lokale tijd begon het allemaal. Het eerste vliegtuig, een passagiersvliegtuig van American Airlines, vliegt in het bovenste deel van de noordelijke WTC toren. Omdat het vliegtuig pas kort daarvoor was opgestegen zaten de tanks nog vol kerosine en volgde er een gigantische explosie. Om 5 minuten over 9 volgde het tweede vliegtuig, een vlucht van United Airlines, die zich in de zuidelijke toren boord. Een paar uur later storten beide torens volledig in en alle mensen die op dat moment nog in het gebouw aanwezig zijn komen om het leven, net zoals 349 brandweermannen en 62 mensen van de politie. Een half uur nadat het tweede vliegtuig in de zuidelijke toren was gevlogen, boord er een vliegtuig, tevens een vlucht van American Airlines, in het Pentagon, het Amerikaanse ministerie van Defensie in Washington D.C. Ook een vierde vliegtuig werd die ochtend gekaapt. Dit stortte echter neer in een veld net buiten Pittsburg. De FBI heeft kunnen aantonen uit de transcriptie van geheime opnames uit de cockpit dat à ©Ãƒ ©n van de kapers de piloot verplichtte het vliegtuig te laten neerstortten om daarmee te voorkomen dat de passagiers verder zouden gaan met het vliegtuig heroveren. Er is aangenomen dat het doel van de kapers in eerste instantie was om met dit vliegtuig een aanslag op het Capitool of het Witte Huis te plegen. Tijdens de kapingen hebben passagiers door middel van hun mobiele telefoon aan bekenden informatie over de kapers weten door te spelen waardoor op 12 september 2001 door de FBI een lijst naar boven kwam met de vermoedelijke kapers. Osama bin Laden, à ©Ãƒ ©n van de leiders van Al Qaida, wordt vanaf het begin verantwoordelijk gehouden voor de aanslagen op 11 september. Verschillende onderzoeken wezen in zijn richting. Onder andere een videoboodschap waarin Osama bin Laden gezegd zou hebben dat de aanslagen beter zijn verlopen dan hij had verwacht. Een tijdje na de aanslagen vraagt de VS aan Afghanistan om te uitlevering van bin Laden aan de VS. Nadat de VS een ultimatum stelde kwamen honderden leden van de Taliban bij elkaar en verzochten zij bin Laden om uit Afghanistan te vertrekken want zij wensten te onderhandelen met de VS. De VS ging daar echter niet op in en Osama bin Laden liet weten dat hij zich alleen zou laten berechten in een Islamitisch land. Hij erkende dus, zonder het letterlijk te zeggen, zijn verantwoordelijkheid voor de aanslagen. Later liet bin Laden via een videoboodschap weten dat er een jihad (betekent in het Islamitisch: strijd) van alle Moslims zal komen tegen het zionisme en de kruistochten en ook tegen de Verenigde Staten. 11 maart 2004: In de ochtend van 11 maart vinden er in vier verschillende forenstreinen in Madrid bomaanslagen plaats. Uiteindelijk werden er 13 bommen gevonden, waarvan er 10 tot explosie waren gebracht. Bij deze ergste terroristische aanslag in Europa, sinds de Lockerbie-ramp, komen er 191 mensen om het leven en raken ruim 1400 mensen gewond. De schuld wordt door de Spaanse overheid eerst geschoven in de richting van de Baskische afscheidingsbeweging ETA. De ETA ontkent echter elke betrokkenheid bij de aanslag. Later wordt een cassettetape met Arabische koranverzen gevonden en Al Qaida wordt hierdoor als vermoedelijke dader gezien. Spaanse autoriteiten blijven echter nog enige tijd bij hun standpunt dat de aanslag het werk is van de ETA. Maar een met Al Qaida verwante organisatie, Brigade Abu Hafs al-Masri, eist vervolgens de aanslag op en na het vinden van de cassettetape en uitgebreid onderzoek wordt Al Qaida dus als officià «le dader gezien. Als er naar de data wordt gekeken ka n ook geconcludeerd worden dat de aanslag toebehoord aan Al Qaida. De aanslag vind precies 30 maanden (2,5 jaar, 911 dagen) na de aanslagen op 11 september plaats. 911 is een veelgebruikte aanduiding voor de aanslagen van 11 september. Van toeval is dus niet meer te spreken. De aanslagen in Madrid zijn het geplande werk van Al Qaida. 7 juli 2005: In de ochtend van 7 juli 2005 kreeg Londen te maken met verschillende explosies. In een half uur vonden er drie ontploffingen plaats in de metro en even later werd een openbare bus het doelwit van een terroristische aanslag. Met 56 doden en ruim 700 gewonden was dit de meest ernstige terroristische aanslag op het Verenigd Koninkrijk sinds de ramp in Lockerbie (1988). Bij de explosies in de metros werd eerst nog uitgegaan van een ernstige stroomstoring maar toen even later een dubbeldekkerbus explodeerde, werd duidelijk dat het om een terroristische aanslag ging. Al Qaida werd al snel als schuldige gezien. Omdat er verschillende aanslagen vrijwel tegelijkertijd plaatsvonden, wezen experts erop dat het daarom als een klassieke Al Qaida aanslag kon worden gezien. Van klassieke Al Qaida aanslagen kan worden gesproken als de aanslagen de volgende kenmerken bezitten: de explosies vinden vrijwel tegelijkertijd plaats; er werden vooraf geen waarschuwingen gegeven door de terroristen; om de maximale aandacht van de media te trekken wordt een druk tijdstip uitgekozen, zoals de ochtendspits; de aanvallen vinden plaats op een druk tijdstip, met als doel om zoveel mogelijk burgers om te brengen. De aanslag werd ook vrijwel direct opgeà «ist door Al Qaida. De speciale tak van Al Qaida in Europa plaatst via internet een verklaring waaruit blijkt dat de aanslagen een vergelding waren voor de Britten in Irak. Een deel van de verklaring luidt: Wij hebben onze belofte gehouden en een succesvolle militaire operatie uitgevoerd. We waarschuwen eveneens de regeringen van Denemarken en Italià « om hun troepen uit Afghanistan en Irak terug te trekken. Motieven van Islamitische terroristen: Islamitische extremisten zien zichzelf natuurlijk niet als terroristen. Zij vinden zichzelf vrijheidstrijders en zeggen dat zij handelen uit naam van een hoger doel wat hen leidt. Ze geloven dat hun God van hen verwacht dat ze hun eigen godsdienst verdedigen door mensen van andere religies of geloofovertuigingen aan te vallen. Ze maken zich niet druk om het verlies van politieke steun omdat in hun gedachte hun God toch altijd aan hun kant zal blijven staan. Geweld en het ombrengen van burgers die onschuldig zijn is daarbij noodzakelijk om hun doel te bereiken. Zij proberen op deze manier politieke veranderingen er door te krijgen. De vier motieven voor Islamitische terroristen zijn daarom ook extremisme, separatisme, politiek idealisme of hun geloof in een goede zaak. Islamitische extremisten geloven in het feit dat als beloning voor daden als zelfmoordaanslagen zij als martelaren worden vereerd en dus in het paradijs terechtkomen. Als eis bij een terroristische aanslag wordt vaak de vrijlating van verschillende gevangenen geà «ist. Methoden van Islamitische terroristen: Het financieren van terroristische aanslagen kost vaak vele miljoenen euros. Er is geld nodig voor de training, uitrusting en reizen. Dit wordt vaak gefinancierd door bankovervallen, het losgeld van gijzelingen en valsemunterij. Uit onderzoek is gebleken dat Al Qaida ook een deel van hun geld doorgesluisd heeft gekregen van verschillende liefdadigheidsorganisaties, bedrijven en banken. De organisatie van islamitische terreurbewegingen gebeurt vaak in verschillende, kleine groepen (cellen). Elke cel bestaat daarbij vaak uit enkele leden. De cellen opereren vaak onder miljoenen mensen en het opsporten is daarom ook haast onmogelijk, verder is er ook zeer weinig of geen contact tussen de verschillende cellen onderling. Zo kunnen grote terreurorganisaties als Al Qaida nooit in à ©Ãƒ ©n keer worden opgespoord. Er zijn bij Islamitische terreuracties al verschillende technieken toegepast. Vliegtuigkapingen, schietpartijen in het openbaar, persoonlijke moordaanslagen, ontvoeringen en bomaanslagen. Bommen worden in autos, vliegtuigen, treinen of boten geplaatst en verschillende keren ook als raketten afgevuurd. Vaak is er ook sprake van zelfmoordaanslagen waarbij de terroristen zichzelf in een drukke omgeving tot ontploffen brengen. Hoewel er de laatste tijd veel te doen is geweest om massavernietigingswapens afkomstig van Islmatische extremisten als chemische zenuwgassen of biologische of nucleaire stoffen, wordt er ook vaak nog gebruikt gemaakt van veel simpeler materiaal. Kunstmest is een goedkope, zeer effectieve en vaak gebruikte springstof. Terrorisme in de media: Terroristische aanslagen bereiken vrijwel altijd de media. Logisch, vaak overlijden of raken er tientallen of zelfs honderden mensen gewond bij een aanslag. Er zijn op dit gebied echter wel twee verschillende soorten aanslagen te onderscheiden. Het kan gaan om een kleinschalige actie die gericht is op het executeren of ontvoeren van à ©Ãƒ ©n bepaalde persoon of een kleine groep mensen. Hierbij is het dan de bedoeling van de terroristen om mensen te laten zien dat zij het niet eens zijn met het beleid van deze persoon of het kan als waarschuwing gelden. Bij de gijzeling tijdens de Olympische Spelen werden bijvoorbeeld maar 9 mensen gegijzeld. Wel waren dit allemaal Israà «lià «rs waardoor duidelijk werd dat dit een aanslag was tegen het gehele Israà «lische volk. Het bereiken van de media is ook altijd het voornaamste doel van de terroristen. Op deze manier kunnen zij een veel groter deel van de mensen bereiken en duidelijk maken wat het doel van de aanslag was. Er worden daarom ook altijd grote gebouwen, drukke tijdstippen en grote evenementen gekozen voor een aanslag. Op deze manier proberen zij hun acties zo spectaculair mogelijk te laten overkomen bij de bevolking en hun boodschap zo duidelijk mogelijk te maken. De media is dus een belangrijk hulpmiddel van terroristen. Zo zou volgens de Israà «lische premier Benjamin Netanyahu terrorisme afnemen als er niet zoveel aandacht aan geschonken zou worden in de media. Het hoofddoel van de terroristen, namelijk publiciteit, valt dan weg. Hoofdstuk 2 Wat is de kern van het conflict tussen de Westerse wereld en de Islamitische wereld? De vele aanslagen tussen de Westerse en de Islamitische wereld zijn niet zomaar in hier terecht gekomen. Er heerst een conflict tussen deze werelden. Een conflict dat nog lang niet zal zijn afgelopen. Er is namelijk al zà ³ lang een conflict dat de werkelijk oorzaak hiervan moeilijk is vast te leggen. Het is van belang vast te stellen wat precies de kern is van dit conflict, om te kunnen kijken wat er zou moeten gebeuren om dit probleem tegen te gaan. Daarom is het ook van belang eerder samengestelde kernen van het conflict tegen elkaar af te wegen. In dit hoofdstuk zullen verschillende visies op het conflict tussen de Westerse wereld en de Islamitische wereld tegen over elkaar worden gezet. Op welke punten hebben ze gelijk en op welke niet. Er zijn 3 visies uitgekozen die worden vergeleken. In het westen is men van mening dat ieder individu mag kiezen hoe hij of zij leeft als dit maar binnen de wetsregels past. Welke religie, welke geaardheid of waar je vandaan komt horen in principe geen rol te spelen. De islam is anders. Toen de westerse invloed eind 19e eeuw de islamitische wereld bereikte, als gevolg van het kolonialisme is de islam in veel landen veranderd. Er was verdeeldheid over hoe de westerse invloed werd opgevat. Sommigen, die de westerse wereld accepteerden, probeerden te twee werelden samen te voegen en zeiden dat de islam goed samenging met de westerse wereld, anderen vonden de idealen helemaal niet zo vanzelfsprekend. De groep die zich afkeert van de westerse wereld wordt gezien als moslimfundamentalisten. Niet iedere fundamentalist zet zich af tegen het westen echter ieder die zich wel afzet is wel een fundamentalist. Het afzetten is een tegenreactie op de westerse wereld. Zo denkt Osama Bin Laden over zijn haat tegen de westerse wereld. De liberalen mos lims proberen juist de islam te vermengen met de moderne wereld. Zij willen weer terug naar een tijd waarin de sharia flexibeler was en regels ook minder streng waren. Het eerste punt is ontstaan toen de westerse wereld invloed kreeg in moslim landen en niet ieder dit accepteerde. Maar dit hoeft niet per se haat te creà «ren. De religie, de islam, schrijft dat de islam iets is van de hele gemeenschap. Vele streven dan ook naar à ©Ãƒ ©n wereldomvattende islamitische staat. Mensen die niet geloven worden ook wel kaffer genoemd. Het zijn deze gedachten, die aangeven dat de islam in principe niet open staat voor andere religies. De manier van interpreteren speelt hier natuurlijk een belangrijke rol bij. Fundamentalisten kunnen dit zien als rede voor geweld, terwijl liberalen dit geweldloos willen oplossen door een gemengde wereld te vormen. Het is ook deze verscheidenheid die er voor zorgt dat niet iedere moslim een terrorist is, maar wel de kans schept om terroristen, of vrijheidsstrijders, te laten voortkomen uit de islam. Want wat wij terroristen noemen, zien zij als vrijheidsstrijders die vrijheid willen zonder de westerse wereld. Radicale Imams: Ashfin Ellian, een (ex-) moslim en rechtsgeleerde is van mening dat het moslimterrorisme alleen te bestrijden is door een open en kritisch debat te voeren over de islam. Zo kunnen we van mekaar leren en vooroordelen verhelpen. Het echte probleem zit volgens hem bij de politieke islam. De aanhangers van de politieke islam zijn de grote vijand van de gewone moslims. Omdat die het imago van de islam negatief aantasten. Net zoals je de katholieken niet moet verwarren met het katholicisme, moet je moslims niet met de islam verwarren. Niet elke aanhanger van het katholicisme doet wat er precies staat in de bijbel of wat de paus zegt. Hetzelfde geldt voor aanhangers van de islam, daar zitten ook verschillen bij. De meesten zijn normale mensen, die hard werken om hun kinderen een toekomst te geven. Als aanhangers van de politieke islam de macht grijpen wordt het leven ondraaglijk, zoals we kunnen zien in Iran en Afghanistan. De politieke islam claimt de absolute waarheid en controle over het leven van alle mensen. Dit in tegenstelling tot de democratie van de Westerse wereld. Volgens Ashfin kan dit worden voorkomen door ervoor te zorgen dat jongeren zich niet bij hun zoektocht naar de islam opsluiten in de politieke islam. Deze jongeren worden benvloed door radicale imams, en dat moet worden tegengegaan. Eigenlijk geeft Ashfin de schuld aan de radicale imams die er voor zorgen dat jongeren aanhangers worden van de politieke islam, en dat is de basis voor een conflict. De politieke islam laat geen plaats over voor mensen die anders denken. Dit terwijl de vrijheid van meningsuiting bij velen zo belangrijk is. Ashfin Ellian zoekt de oplossing bij de nieuwe generatie radicale moslims, en het opkomen daarvan probeert hij te voorkomen. Het zijn inderdaad de radicale moslims die voor veel problemen zorgen, niet de doorsnee moslim. Ook zijn het inderdaad de radicale imams die deze boodschappen doorgeven. Echter om dit op te lossen is het houden van een open en kritisch debat geen oplossing. Want wie praten er dan op zon debat. Wie kijken ernaar, wie heeft de leiding. Het is een onrealistisch doel. Bovendien wordt een debat meestal gevoerd door mensen die bereid zijn erover te praten. Maar radicale moslims en imams zijn dat niet. Die willen niet omgaan met mensen die anders denken. Het is dus niet mogelijk dit debat te org

Importance of Reflective Practice in Counselling

Importance of Reflective Practice in Counselling Reflective practice refers to the capability to reflect on our everyday actions and frameworks, as well as concepts on personal experience as part of a process of life-long learning (Schon, 1983). According to this definition, Bolton (2010) termed this as developmental insight, where the emphasis is placed on the learning from our own experience rather than knowledge gained from lectures or tutorials. On a personal note, I think what is significant about reflection during the course of our practice in this subject is that I am not just looking back on events and actions that has happened to us in the past, but also I am conscious of my emotions, experiences, actions, and behavioural reactions, and thus the utilization of these factors to add on to my existing knowledge database. As such, it is to draw out new and perhaps better knowledge, and in the long run, I hope to have a higher level of understanding. These would be achievable via the few factors that would be discussed in the e ssay, such as questioning and reflecting on my own moral and ethical values and comparing it with the Ethics Code in situations where I am required to act extremely. On another note, by reflecting on my personality profile, I check and reflect if my ideals and passion are congruent with the test that measured my psychological preference and my criterions on decision making. By reflecting on these frameworks, I hope to shed some light on my self-awareness and hopefully gain some new insights so that ultimately, I can improve as a better human being. The Ethics Code The Ethical Principles of Psychologists and Code of Conduct, in another light denoted as the Ethics Code, consists of several clause and terms which serves as a guideline as how a psychologist should behave when conflicting scenarios arise, which could possibly happen on a daily basis. The Ethics Code, however, applies only to psychologists and their work-related activities that are part of their nature of job scope. These usually include an array of activities such as counselling, teaching, supervision, social intervention, as well as conducting assessments through the development of assessment instruments. On the other hand, the violation of the Ethics Code itself does not instantly determine whether a psychologist has violated a law and is liable for legal actions in court. When considering a professional behaviour to be conducted, psychologists must not only consider the Ethics Code, but also to put into consideration applicable laws and the relevant board regulations. Psychologi sts must ensure that the ethical standards are met if the Ethics Code establishes a more stringent standard of conduct that is mandatory by law. Greenberg and Shuman (1998) elucidate that although not always the case, during practice, the law would usually be compliant with the Ethics Code. If, at any point in time, the Ethics Code happens to be with conflict with the requirements of law, I feel that psychologists are supposed to remain committed to the Ethics Code and exercise caution to resolve any conflict while not violating any civil laws. Since the work of a psychologist is to develop a reliable and valid construct of information which are backed by research, and are applied with the intention of broadening our vision and knowledge on behaviour, which essentially creates an opportunity to improve conditions of interaction between society and the individual, the Ethics Code is thought to be able to provide a common set of values in which it is envisioned to offer the general pr inciples as well as rules of decision making to ensure that most of the possible situations encountered by a psychologist can be referred to and resolved. However, Corey, Corey and Callanan (1998) argues that while it holds true that the Ethics Code provides guidelines for ethical conducts, it was not intended to be able to provide specific guidance or solutions to each and every situations that could arise. Though I feel that the Ethics Code is very thorough in its descriptions as it covers a wide scope of possible situations, it is still nonetheless not fool-proof as in specific field such as forensic psychology, where there is a fine line between ethical practice and legal laws. This was backed up by Day and White (2008), who mentioned that ethical dilemmas would arise and explain that especially in the field of forensic psychology, it is not uncommon that practitioners are drawn into legal proceedings. Furthermore, it was brought up by Herlihy and Corey (1997) that although it m ay be consistent with the Ethics Code to breach client confidentiality in situations such as when a client is seen as a threat to self or others, there are many occasions when the ethically responsible course of action is less clear. As such, I feel that while the Ethics Code offers a valid guideline on actions to be conducted in various situations, psychologists should still take into considerations which are the correct and just actions to take and certainly to exercise caution in the behaviours to be taken as a wrong decision could damage a person’s life or damage their reputation. Field trip to Institute of Mental Health The grey area of applicability of ethics in mental health settings is an intriguing issue, especially with personal experience, i.e., field trip to the Institute of Mental Health. While many consider the correct course of action to be in a particular way, health practitioners and their set of code and values may present itself differently. I realized that there exist difficult and conflicting cases that may arise when dealing with people with mental disorders. For example, the ethical standard of conduct would be to inform the clients the truth of their conditions, and avoid actions that are likely to harm clients. However, the very act of informing the clients of their conditions is likely to invoke a response, which in return would most likely aggravate their emotional suffering. An array of misconceptions was cleared when the nurses at the Institute of Mental Health provided a clear explanation of the evolution of treatment of patients changed from the past to the present. One exa mple brought up by the nurse was the usage of straitjacket. A straitjacket is a garment which resembles a jacket, but with long sleeves and is generally used to restrain individuals who would possibly harm themselves, damage furniture, or injure surrounding staffs. Before the development of psychiatric medications, doctors did not know how to properly treat mental disorders such as depression and anxiety disorders. A variety of treatments that was deemed to be cruel by current standards were thus attempted by the doctors, and the straitjacket was one of the treatments used. However, as research allows the development of drugs to suppress the effects of the mental disorders, such treatments were stopped and disallowed to be continued to be carried out to the clients. It was very fortunate to hear from the nurse at the institute that the straitjacket is no longer in usage as it was deemed to be inhumane, and I personally think so as well. Since the drugs are now capable of suppressing the effects of mental disorders, the approach of institutionalizing the clients has been reviewed. Townsend (1976) posits that clients who are institutionalized gets convinced that they are mentally ill, and as they integrate themselves with the institutional life, it would reduce the client’s ability to live outside if they were to get deinstitutionalized. Personally, I feel that dealing with individuals who are affected by mental disorders is a tricky issue, as there are many possible ways to approach the situation. One example would be making the decision as to whether an individual should be institutionalized or not. However, as far as I would suggest, I think that it should be advocated that the criterion of institutionalizing the clients be more strict, for example, admitting only the extreme cases of mental disorders where the clients are not able to sustain normal daily life, as the said effect would cause them to rely on the institution and progressively unable to l ive by themselves, even if symptoms of mental disorders were to subside and doctors claim that they can be discharged from the institution. Awareness Program Autism disorder was the focal point of the awareness program for my group, and there are several pointers in which I am ashamed that I personally have committed. Firstly, it has been found that the lack of awareness in autism disorders has been a very concerning issue, especially in Singapore. Sigman, Mundy, Sherman and Ungerer (1986) explains that many people correctly identified some of the key characteristics of autism, including difficulty communicating, difficulty making friends, love of routine, as well as obsessive behaviours. However, some other common characteristics which I realized upon research, was that individuals who are affected by autism require the need for clear and unambiguous instructions and are susceptible to being disturbed by noise and touch; these points were less well known and could develop misconceptions if the other party was not aware; these were the points in which I was unaware of and would negligibly scrutinize them if I had to repeat my words multip le times and yet they would not understand what I would have said. Upon raising my own awareness of the particular disorder and through some reflection, I felt that many individuals with autism act differently when compared to our typical population. Whether at school, at work or in social settings, people with autism are often taken at face value and thus misunderstood. Individuals with autism may not respond when spoken to or may avoid eye contact from the people asking the question. They could possibly behave in unusual manners in which most people do not understand. Some behaviours are so out of the norm that they were misinterpreted as poor discipline. However, people in society tend to arrive at this opinion solely based on just a brief observation, rather than putting in effort to try to look for further signs to comprehend the nature of those actions taken by these individuals affected with autism, and as such, they often suffer discrimination, intolerance and isolation. For many, that means a lifetime of exclusion from everyday society. We, as individuals, should not be doing this, but rather, embrace the difference and aid them into being comfortable with their surroundings so that they can cope with their everyday lives. Just a simple act of observing them would go a long way in creating a society in which such individuals affected by autism disorder can coexist with us. Nonetheless, the completion for the autism awareness program did not come as an easy task, as it was difficult to acquire access to the relevant institutes of interest. For example, my group was not able to gain access and direct first-hand experience of understanding how individuals with autism would behave in schools, where they are required to interact with their surroundings, and more importantly, their peers. However, this setback did not deter my group from obtaining information. Pathlight school, a school for individuals with autism, however, did release some interactive info rmation such as articles and newspaper cut-outs with regards to the related field, and were cooperative in allowing us to gain as much knowledge as possible despite our lack of first-hand experience. As such, the only methods we were able to procure information was through the information released by the management of Pathlight, as well as the many questions that were relayed through e-mails so that we can gain accurate knowledge regarding autism disorders, and shed some light to others who are not as aware of such a disorder. Nonetheless, I feel that even with the information amassed through research; it is still insufficient to properly account for the wide array of characteristics that are exclusive to individuals with autism. Personality Profile Individuals who go through personal development includes going through events that improve our self-awareness, and it allows us to cultivate our talents and potential, and as such, enrich our quality of life which ultimately contributes to the realization of our passion and aspirations. Based on the MBTI, Davies (2008) proposed that it is an assessment tool used to measure psychological preferences in how individuals perceive the world and make decisions, my personality profile is INTJ. Lawrence and Martin (2001) suggested that the MBTI is a reliable and valid instrument to measure our personality. They mentioned that the test is capable of being retested and are good across age and ethnic groups, and they pointed out that the instrument is set out to measure what the test is supposed to test originally. Based on the MBTI assessment by Myers (1998), it is conceived that INTJs see things from a top-down approach, and are capable of relating new information to overall patterns. They al so find themselves readily synthesizing abstract and complicated theoretical matters, and such mind-sets would lead the INTJs them to value knowledge, as well as expect competence of themselves and others. Personally, I would agree to these points as my ideals of work reside in the fact that if all of the group members are competent, we would be able to complete the work beforehand and leave time and room for improvements to be made before any actual submission is due. This is especially important as having gone through numerous group works, my belief is that the more the content is reviewed, the more insightful it gets as we gain mastery and command in the particular context of research. I feel that in aspects of productive work, even if it is a group project, I prefer to work independently and thereafter team members come together to share their points to strengthen the validity and reliability of the entire project; though I favour the notion of working independently, I would not differ from group norms and still be cooperative towards team members. This was supported by Baron and Baron-Tieger (1995), where they elucidated that INTJs prefer to work independently, and have no particular problems in meeting group requirements as teamwork is not an issue. In another aspect, I value accuracy in my work and ensure that most, if not all of my curiosity in the area I am researching in is satisfied, and, because of my values I find myself inclined to field such as science and research, particularly in fields of forensic psychology. Through the test in which also supports my ideals of inclination to abstract matters and challenges, I feel that forensic psychology is a very interesting path in psychology as it presents abstract ideas and challenges in actual situations and it is my passion, as well as satisfaction to be able to decipher the true meaning and rationale behind human behaviour. Another technique in which I find useful in promoting my self-awareness is th e Johari window. Based on what I understand, the concept of reducing the blind spot by being inquisitive about myself would help in promoting self-awareness, because by understanding how others perceive my in another aspect which I was not able to see, I would be able to reflect on my actions and determine whether adjustments to my behaviour are required. Similarly, Joseph (1969) clarifies that in order to become self-aware and develop as a person, we should know more about ourselves and be informed about what others know about us as well. To conclude, reflection and practice can be considered a subset of the many concepts and values we can pick up along the way of gaining insight on skills that are useful and applicable in our field of study. Through various lessons and facilitation, i.e. the Ethics Code, I was able to build up knowledge with regards to identifying, accessing, as well as making evaluations of information and its applicability to actual practice. Furthermore, the development of skills in professional and personal reflection was significant, as seen I feel that I have gained the capability to identify approaches for the development of appropriate outcomes and predict the indicators of success. Furthermore, by reflecting on the various concepts brought up in the essay, as well as through the course of subject, I feel that I have gained some new knowledge about myself; for example through the concept of Johari window, I realized that to be better self-aware, I needed to be inquisitive about myself, and th is is one of the crucial part of what I think helps in my personal development. References Bolton, G. (2010). Reflective Practice, Writing and Professional Development (3rd ed.). California: SAGE Publications. Corey, G., Corey, M., Callanan, G. (1998). Issues and ethics in the helping professions (5th ed.). California, CA: Brooks/Cole. Davies, S. J. (2008). Psychometric testing: what is Myers Briggs? The Foundation Years, 4(2), 81-82. Day, A., White, J. (2008). Ethical practice from the perspective of the forensic psychologist:Commentary on the uses and value of the Australian Psychological Society (2007) Code of Ethics. Australian Psychologist, 43(3), 186-193. Greenberg, S. A., Shuman, D. W. (1997). Irreconcilable conflict between therapeutic and forensic roles. Professional Psychology: Research and Practice, 28, 50-57. Herlihy, B., Corey, G. (1997). Boundary issues in counselling: Multiple roles and responsiblities. Alexandria: American Counselling Association. Joseph, L. (1969). Of Human Interaction. Palo Alto, CA: National Press. Lawrence, G., Martin, C. R. (2001). Building People, Building Programs: A Practitioners Guide for Introducing the Myers-Briggs Type Indicator to Individuals and Organizations. United States of America: Center for Application of Psychological Type. Myers, I. B. (1998). Introduction to type: A guide to understanding your results on the Myers-Briggs Type Indicator. Palo Alto, CA: Consulting Psychologists Press. Schà ¶n, D. A. (1983). The Reflective Practitioner, How Professionals Think In Action. United States of America: Basic Books. Sigman, M., Mundy, P., Sherman, T., Ungerer, J. (1986). Social interactions of autistic, mentally retarded and normal children and their caregivers. Journal of child psychology and psychiatry, 27(5), 647-656. Tieger, P. D., Barron-Tieger, B. (1995). Do what you are: discover the perfect career for you through the secrets of personality type (2nd ed.). Boston: Brown. Townsend, J. M. (1976). Self-concept and the institutionalization of mental patients: An overview and Critique. Journal of Health and Social Behaviour, 17, 263-271.

Truffaut’s Jules et Jim †An Expressionistic Analysis :: Movie Film Essays

Truffaut’s Jules et Jim — An Expressionistic Analysis As far as Bazin’s essay â€Å"The Evolution of the Language of Cinema† might be used as a formal test of categorisation—notwithstanding the problematics inherent in his oversimplification of the realist and expressionist methodology—initial viewing of Jules et Jim seems to present a dichotomous structure. Certainly, a number of Bazin’s criteria for realism are met: camera movement; long-takes; composition-in-depth. and deep focus; a certain ambiguity of meaning. Similarly, several of Bazin’s criteria for expressionism also can be found: there is spatial and temporal discontinuity; editing is used for artistic effect; reality is augmented to create a world only vaguely like our own, and so on. The dichotomy though is only apparent. The over-all effect created by Truffaut shows Jules et Jim belonging more comfortably in the expressionistic domain; and, as we shall discover, devices which would normally—at least according to Bazin— deliver the effect of realism are utilised by Truffaut as tools of expressionism. In our analysis of Jules et Jim, rather than examine fleetingly the whole gamut of expressionistic techniques, we shall instead explore in some detail the more important methods, paying particular attention to temporal and spatial distortions, editing and montage, special visual effects, and finally discover the manner in which Bazin’s archetypal techniques of realism—long-takes and composition-in-depth.—are recast. Certainly one of the most striking features of Jules et Jim is temporal distortion. Truffaut utilises this effect by various means and for various purposes. In the first two minutes of the film, time is condensed in two ways: by the third person narrative, which encapsulates the film’s exposition in the most laconic of terms, describing the meeting and developing friendship of Jules and Jim, and also by the selective images which largely avoid redunant description of the aural narrative, but instead seek to interpret and compliment. Accordingly, when the narrator tells us that Jules is a foreigner in Paris; that he wants to go to an art student’s ball; and that Jim gets him a ticket and costume, the image we are offered is a simple one of the two playing dominoes. This image, incidentally, becomes a leitmotif in the film, supporting the theme of friendship and is touchingly varied much later when Jules plays instead with his daughter. Next, the narrator tells us that their friendship grows; the ball takes place; that Jules has tender eyes.

A seperate piece :: Essays Papers

A seperate piece A Separate Peace by John Knowls Is a classic struggle of man vs. himself and man vs. society. Taking place as a flashback, the narrator Gene Forrester tells of his struggles as a prep school student in the years of his life between age 16, and 17 during the period of WWII. Although Gene Forester the narrator and Finny an athletic roommate are best friends, they have to contrasting struggles. Like the garden of Eden the first few chapters express the peacefulness of the summer at the Private school in New England and the land beneath the forbidden tree. Like the Book Billy Budd by Herman Melville, A Separate Peace identifies some of the characters as innocent to the world. Gene expresses what peace is like by saying "sixteen, careless and wild" and "Phineas was the essence of this careless peace." Gene Forrester returns to visit the school and a tree in the book and represent him returning to some of the traumatic events in his life. Gene had always conformed to rules and followed rules and regulations with obedience. Throughout time this changes, as the influence of Finny lowers Genes obedience to such things. The wars within Gene are disputed as well as the wars outside and the novel expresses the acceptance and rejecting of these aspects. The struggles to create a better more Ideal life for himself occurs, and his belief that Finny is the ideal does not diminish until Finny no longer can stand on his own. The complete contrast of Finny and Gene is a boy named Leper. Leper was not interested in much and is the first of the boys mentioned to go to war. Leper introduces the boys into the adult world before entering the army. His freedom is ended by the strict rules and behaviors of the army and he then changes severely. Throughout the novel arises the symbol of the tree which has it’s part in the many conflicts each character faces. The sequence of events involving the tree are the challenge of climbing the tree, victory over fear and the betrayal of a friend. This book shows the struggles conflicts and changes of a growing boy in society.

Moralitys Biological Nature Essay example -- Biology Essays Research

Morality's Biological Nature: Implications for the Attribution of "Good" and "Evil". "A man who has no assured and ever present belief in the existence of a personal God or of a future existence with retribution and reward, can have for his rule of life, as far as I can see, only to follow those impulses and instincts which are the strongest or which seem to him the best ones. . . . If he acts for the good of others, he will receive the approbation of his fellow men and gain the love of those with whom he lives." - Charles Darwin In my last paper "Serial Killers: Just trying to feel normal, it's not my fault" (4) I addressed the question as to whether biology can make us murderers. In my paper I catalogued multiple instances in which biology seems to consistently differ between 'normal' people and individuals who have been dubbed the most immoral, inhuman and evil predators of society. Though I found many biological differences between the normal brain and the murderer's brain, it was not necessarily explained that 'morality' is a common, biologically based aspect of human behavior. The nature of my prior paper was to ascertain whether there is a difference in our brain from that of a killer, but in this paper I explore the biological function of 'morality' and its natural occurrence in the catalogue of human behaviors. Discussing 'morality' as a phenomenon that is inherent in humans will then allow the further exploration of the implications of deviation from this 'norm'. Can these individuals be labeled as 'evil' and be held accountable for their behavior? As the former paper posed implications pertaining to the 'accountability' of a murderer, this paper proposes that these individuals have strayed from the underlying... ...CA/Mail/xmcamail.1997_11.dir/0086.html 3)Brain: The neurobiology of morals. , A small, applicable article. http://www.nature.com/news/1999/991021/full/991021-6.html;jsessionid=DC80A23979EBD5D46DCA819DFA12AC26 4)Serial Killers: Just trying to feel normal, it's not my fault, My last paper. http://serendip.brynmawr.edu/bb/neuro/neuro01/web2/Solano.html 5) Origins of Human Mind Revisited, A short article that touched upon some new ideas. http://abcnews.go.com/sections/science/DailyNews/brainyapes980511.html 6) To the objectives for Good Natured., Commentary upon de Waal's book from a college class. http://mlabar.swu.edu/Animal%20Behavior/Comments%20on%20Good%20Natured.htm 7) The Impact of Psychological Research on Christian Beliefs and Practices , A source of challenges, insights and reminders. http://www.st-edmunds.cam.ac.uk/cis/jeeves/lecture3.html

Children’s ASPIRIN Essay

In 1986, FDA adopted a preliminary rule requiring aspirin manufacturers to add warnings to product labels about the possible association between aspirin use and the development of Reye’s syndrome. The permanent rule became final in 1988, and the labeling reads: Children and teenagers should not use this medicine for chicken pox or flu symptoms before a doctor is consulted about Reye’s Syndrome, a rare but serious illness. Until now, some questions about the relationship between aspirin and Reye’s syndrome still remain. Although figures show that 90 to 95 percent of Reye’s syndrome patients in the United States have taken aspirin during a preceding viral illness, it is estimated that less than 0. 1 percent of children having a viral infection and treated with aspirin develop the syndrome. Are other factors involved? Apparently so. Reye’s syndrome has always been a puzzling disease and the research on possible causes has been hampered because no one can come up with a simple specific diagnostic test for the syndrome. The waters are further muddled by the existence of at least 19 viruses, including the chicken pox and flu viruses, which cause infectious illnesses that can precede Reye syndrome development. Some experts have proposed that Reye’s syndrome develops from the interaction of a viral illness, genetic susceptibility to the disease, and exposure to chemicals. Soumerai, Ross-Degnan, and Kahn (1992) tell the story of the virtual disappearance of Reye’s Syndrome over a short period. Their narrative shows how debate in the scientific community and the health policy community was played over media outlets. The attention over both professional and, particularly, public communication channels were closely associated with the decline in disease incidence. They make a convincing case that the decline was not primarily associated with the timing of declared changes in policy or particular recommendations made to physicians, or even with the warnings placed on aspirin bottles. Rather, the decline followed immediately on increased coverage on these issues in the mass media. This is sensible, because much use of aspirin was independent of visits to physicians, and thus would be most sensitive to sources of change in public knowledge. Although there are no empirical studies that determine the link of aspirin and Reye’s Syndrome, Bayer should take this controversy seriously by doing research about it in order to finally lay this issue to rest. If Bayer proves that there is indeed no link between RS and Aspirin, it will be a positive feedback for the company and it will surely gain more support from the consumers. 8. ) What is the product strategy that Bayer is using as far as the placement of aspirin globally? Would you suggest something else? Since the early 80s, Bayer’s Children’s ASPIRIN business had been continuously falling downwards spiral. This scenario occurred when the US medical community suggested that there is an associated link between the consumption of children’s aspirin and the occurrence of a dangerous condition in children known as Reye’s Syndrome. Though the link was never proven, Bayer acted responsibly to the public relations crisis by self-imposing a worldwide ban on all promotion and advertisement of Children’s ASPIRIN in 1988. In the years that followed, Bayer had not fully reconsidered its strategy for Children’s ASPIRIN, nor had it considered introducing other analgesic products for children. For years, Zander had wanted to conduct a brand audit to determine the future of ASPIRIN in the children’s segment. But the project always fell behind something more pressing; given this new wave of publicity, it seemed like the time for the audit was now or never. Incidentally, with the decline within the children’s segment, there had been new discoveries opening other business opportunities. In 1985, the medical profession revealed that aspirin is effective in the prevention of heart attacks and strokes. As the prevention market developed, Zander and other managers at Bayer realized that an increasing percentage of Children’s ASPIRIN sales went to prevention. This was due, in part, to its lower cost but also to the lower dosage recommended for prevention (81–100 mg. compared to 325–500 mg. in adult aspirin). Unfortunately, the percentage of sales of Children’s ASPIRIN accounted for by the prevention market was unclear. In the creation of awareness of a pharmaceutical that generated additional sales, transferring market from ethical drug to over-the-counter (OTC) status is a strategy to increase market share and sales over the product life cycle of the drug. This strategy is one means of prolonging—and possibly increasing—sales revenues of the drug as generic copycats arrive on the market upon patent expiration. The value of the brand to the consumer differentiates otherwise identical and competing products. In placing the product globally without the aid of advertising, it is best to market through word-of-mouth of happy consumers who had found the product as effective. Also, producing empirical studies that disprove the link of Reye’s Syndrome could also thwart the past scare and would increase the credibility of the corporation. However, the combination of direct selling to doctors and direct advertising to consumers is expected to become the predominant global strategy of pharmaceutical companies in both ethical and OTC categories in the future. References Bayer Website. Buchanan, L. & Merker, C. K. (2002). Bayer AG : Children ’ s Aspirin. In A. A. Thompson, A. J. Strickland, & J. E. Gamble. Crafting and Executing Strategy -The Quest for Competitive Advantage, 14th ed. (New York: McGraw-Hill/Irwin). Soumerai S. B. , Ross-Degnan D. , & Kahn J. S. (1992). â€Å"Effects of professional and media warnings about the association between aspirin use in children and Reye’s syndrome†. Milbank Quarterly, 70( 1), 155-182.

1. Discuss Dr. Faustus as a tragedy Essay

Ans—Understanding of Christopher Marlowe’s Elizabethan tragedy, Dr. Faustus, can be framed in terms of the Renaissance philosophy and the Elizabethan tragedy, which takes a different turn on some points from the Aristotelian tragedy, for instance such as the Elizabethan tragedy’s requisite death of the tragic hero. Dr. Faustus demonstrates the Renaissance philosophy that pits the dichotomy of good, angelic humanity against evil, depraved humanity. Marlowe’s play also is a model of the Elizabethan tragedy. Marlowe constructed the character of Dr. Faustus to represent within himself both characteristics of the Renaissance view of humanity as divinely good and hellishly evil. First, Dr. Faustus is presented as a scholar of all things including divinity, the highest Renaissance scholarly discipline. Then, Faustus is shown as dissatisfied with the limitations of humanity and grasping for unlimited knowledge, which is a Biblical allusion to Adam and Eve who ate of the Tree of Knowledge. Throughout the play, Faustus descends to lower and lower planes of knowledge in his pursuit for the â€Å"power† and â€Å"omnipotence† that comes from knowledge. At the beginning, Mephistopheles answers all Faustus’ questions but draws the line on talk of the universe, which can be seen to stand for astronomical and cosmological studies–the very studies that science is deeply involved in today: CERN; Hubble; SoHo; etc). Faustus must be content with merely mapping the universe instead of understanding it. Marlowe ultimately shows in Dr. Faustus the futility of the quest for ultimate knowledge and the inevitable end result of abandoning moral integrity for omnipotent knowledge. Dr. Faustus also represents a Classic Elizabethan tragedy. First, the tragic hero has a flaw or makes an error in judgment that leads to his own doom. It’s hard to say whether Faustus had a fatal flaw in his character or whether he was doomed by a faulty understanding that lead to a fatally disastrous error in judgment. All along the way, Faustus has doubts and hesitations which speak for an integrity of his moral character. If he has a fatal flaw, it might be that he did not reckon the power of evil highly enough, that he thought that with omnipotent knowledge, he could free himself from the chains of evil he wrapped so blithely around himself. Adam and Eve also fell to the punishment from the lure of knowledge. Of course, quite often Faustus’ fatal flaw is said to be greed and irreverent disregard for goodness. One clue to forming a literary stance on the question lies in examining his hesitations and second thoughts. In addition to this, the questions addressed in Marlowe’s play are nobel universal questions pertaining to the highest order of considerations: the meaning of life and death, the quest for knowledge, the respective power of of good and evil. In further accord with elizabethan tragedy, the play Dr. Faustus employs comedic relief through the presence of clowns that also acts as a means of giving information about the characters and the action of the play. The clowns in Dr. Faustus are Rafe and Robin. In Elizabethan tragedy, the clowns (rural, country simpletons who misuse language accidentally) and fools (urban dwellers who play with language and â€Å"misuse† it intentionally for wit) generally replace the Greek Chorus that carried the task of moving the st ory along with information not performed on stage, but in Dr. Faustus, Marlowe employs both the Greek-style Chorus and Elizabethan clowns. Finally, in keeping with Elizabethan tragic form, Faustus gets himself in so deep, his tragic flaw or error in judgement is so aggregious that it leads ultimately and necessarily to his death, thus fulfilling the fate of an Elizabethan tragic hero. Since Faustus has overestimated what he can attain from an arrangement with Lucifer and since he underestimated the power of Lucifer’s evil, his ultimate end must be and is death even though he recognizes his mistakes and pleads for pardon.